Westtoer presenteert wandelmogelijkheden voor hondenliefhebbers aan de Kust

Met de hond aan zee Het provinciebedrijf Westtoer heeft voor de Kust de wandelmogelijkheden voor ho...

Nieuwe campagne rond bierbeleving in de Westhoek

‘Tournée locale’ plaatst de authenticiteit van de streek in de kijker Het provin...

Zes nieuwe tentoonstellingen over 1917 in de Westhoek

Westtoer presenteert ‘1917 Totale Oorlog in Vlaanderen’ Westtoer en zeven gemeenten uit...

Nieuwe route ‘Mijnenslag’ is afsluiter van de WOI-fietsroutes

Westtoer opent twaalfde en laatste 14-18 fietsroute in Heuvelland Naar aanleiding van de 100-jarige...

Piercings brengen altijd een risico mee. Ze kunnen de gezondheid ernstig schaden. Er moet dus heel goed over nagedacht worden hoe je het risico kunt beperken.

 

Vroeger was het enkel mode dat dames en jonge meisjes een piercing in de oren lieten zetten, gewoon om mooie oorbellen te dragen. Dat was al gevaarlijk genoeg op zich, want er was bij het doorboren van de oorlellen soms door contact met bloed of besmet materiaal altijd wel een risico op besmetting.

Tegenwoordig is dat besmettingsrisico veel groter, omdat niet enkel de oren, maar de neus, de wang, de tong, de navel, zelfs de genitaliën voorzien kunnen worden van piercings en dat in allerlei materialen. De kans op besmetting is ver van denkbeeldig en soms heeft dat de dood tot gevolg.

Er is bijvoorbeeld risico op aids als de piercing met besmet bloed in contact komt.

Maar er zijn nog meer risico’s.

Om te beginnen moet je weten of je ergens allergisch aan bent. Sommige mensen verdragen geen nikkel, hebben een nikkelallergie en als ze dan een piercing met nikkel als materiaal hebben, kunnen ze in een gevaarlijke situatie belanden.

Dat is een minderheid, maar het risico bestaat. Het grootste risico is besmettingsgevaar. Men houdt er rekening mee dat 25 percent van alle piercings infecteren. Dat infectiegevaar is het grootst de dagen na het aanbrengen van de piercing, maar het kan later op elk moment toeslaan. Het blijft een risicozone waar de huid doorboord werd.

Denk aan de navel, waar zich vocht en vet ophoopt. Schimmels en infecties zijn op die plaats niet zeldzaam. Dat risico is nog groter bij de genitaliën. Ook tepelpiercings kunnen  bij vrouwen later complicaties geven als ze bijvoorbeeld borstvoeding moeten geven, omdat de melkklieren en kanalen doorboord werden.

Bij de genitaliën kan dat ernstige ontstekingen veroorzaken met frigiditeit of impotentie tot gevolg. Een tongpiercing is dan weer heel nadelig voor de tanden, omdat het stukje metaal voortdurend tegen de tanden kleppert.

En tenslotte nog dit: mocht je toch overwegen om een piercing te laten zetten, doe het dan enkel en alleen in uiterst hygiënische omstandigheden en alleen in een instelling die betrouwbaar is en vakkundig tewerk gaat.

 

Blaffende honden bijten niet zegt men, maar dat is niet altijd waar. Een hond die blaft geeft een signaal. Hoe moet je dat interpreteren en vermijden dat jij of je kinderen gebeten worden.

 

Af en toe duikt in het nieuws een bericht op over kinderen die door honden gebeten worden. Vaak heeft dat dramatische gevolgen. Een hond bijt niet zonder reden en hoe moet je daarmee omgaan en hoe kun je je kinderen leren wat ze moeten doen in de nabijheid van honden?

Als een hond gromt, moet je uitkijken en vaak laat een hond zijn agressieve uitval van tevoren blijken door te grommen, te blaffen, zijn tanden te laten zien, zijn staart naar beneden te houden. Je merkt het ook aan de ogen. Als een hond bang of angstig is, kan hij gevaarlijk worden.

Om te beginnen is er een verschil tussen een vreemde hond en de hond van het gezin zelf. Honden kunnen doorgaans veel van kinderen verdragen op voorwaarde dat ze er van bij de geboorte van de baby mee geconfronteerd werden. Sluit een hond nooit buiten als het kind moet verzorgd worden of eten krijgt, want dan gaat de hond het kind met iets negatiefs associëren. Ten tweede mag je niet vergeten dat een hond een kind als een baby of een soort puppy gaat beschouwen tot de leeftijd van zes à zeven jaar. Nadien denkt de hond dat het kind volwassen is, zelfs al haalt dat kind van acht of negen jaar schavuitenstreken uit met de hond. Er zijn grenzen.

Leer je kinderen in elk geval een aantal gewoontes af waar de hond negatief kan op reageren.

Om te beginnen moet je een hond gerust laten terwijl hij eet. Laat het beest in alle rust zijn kommetje leeg eten. Benadert een kind of volwassene het dier tijdens het eten, dan vreest de hond dat zijn eten wordt afgenomen en kan hij agressief worden. Niet doen!

Ook mag de hond nooit van achteren worden benaderd: het dier kan schrikken en in een reflex beginnen bijten. Stoor een hond ook nooit tijdens de slaap, maar roep eerst zijn naam. Aai hem niet tijdens de slaap: hij kan schrikken en bijten.

Je moet een dier ook nooit treiteren: slaan, schoppen, aan de oren trekken of voortzeulen aan de staart. Daar zijn de honden niet van gediend. Als de hond ziek is of pijn heeft, bijvoorbeeld aan de gewrichten, moet je het dier gerust laten. Eventueel de dierenarts erbij halen en zorgen dat het beest comfort heeft.

Een hond kan lichaamstaal lezen en begrijpt vaak de bedoelingen van de mensen. Probeer dus nooit een hond te benaderen met een stok. Hij vreest dat hij zal geslagen worden, zeker als het beest ooit klop van een stok, heeft gehad.

Een hond die honger heeft en verwaarloosd is, is altijd gevaarlijk. Hou kinderen uit zijn buurt. En als je kinderen een vreemde hond willen benaderen, moet je altijd eerst het baasje om uitleg vragen: mag het dier benaderd worden en is hij al dan niet gevaarlijk.

Op die manier zal veel ellende kunnen voorkomen worden.

 

Kauwgom op het voetpad op je vloer of op je meubels, of in je haren? Dankzij dit trucje krijg je het gemakkelijk verwijderd.

 

Je ziet het overal: op straat, op het voetpad, op gevels, op zitbanken in het park, op bloembakken, uiteraard ook op schoolbanken en misschien zelfs thuis op je eigen meubels: kauwgom.

Als je het er op de eerste de beste manier wil van af halen dan beschadig je onherroepelijk het voorwerp. Doe dat dus zeker niet met je parketvloer, je meubels, het bankstel. Kauwgomplakken zijn hardnekkig en hoe langer het op een bepaalde plaats verkleefd zit, des te moeilijker kan je het er van verwijderen.

Op het voetpad is dat nog het gemakkelijkst van al: als het gevroren heeft, kan je de plak kauwgom gemakkelijk breken. Als het op een klein kledingstuk zit ook: je legt het gewoon een nachtje in  de diepvrieskast en ’s anderendaags breek je het van het kledingstuk af.

Maar op meubels, op de vloer, op zetels… ho maar! Soms blijft kauwgom ook in je haren zitten en dat is geen lacheding.

Toch is er een goede oplossing, twee zelfs.

Op het trottoir kan je de kauwgom gemakkelijk bespuiten met kruipolie, genre WD 40. Laat even inwerken en je weekt nadien de kauwgom zo los. Op meubels moet je daarbij wel voorzichtig tewerk gaan en kan je best de kruipolie op een vodje spuiten en zo op de kauwgom wrijven.

Een tweede en zo mogelijk nog simpeler oplossing: giet cola over de kauwgom. Het fosforzuur en citroenzuur in de cola zal het helemaal afbreken en zo krijg je de kauwgom er gemakkelijk van af. Opgepast met meubels, want cola maakt ook vlekken.

En je haren? Leg gewoon de haarlokken waar de kauwgom in zit in een glaasje cola gedurende een paar minuten en de klus is zo geklaard!

Op het trottoir kan een hoge drukspuit ook helpen, maar de klus wordt gemakkelijker als je er eerst ofwel cola ofwel kruipolie hebt opgedaan.

Gedaan met de ontsierende en vervelende kauwgom in je buurt.

 

Een kat met niesziekte kan gemakkelijk andere katten en zelfs haar eigen nest besmetten.

 

Het verkoudheidsseizoen breekt weer aan: de tijd van hoesten en niezen en dat zul je merken en vooral ook horen. Mensen die niezen, hoesten, met een druipneus rondlopen en zakdoekjes verslinden. Maar ook dieren ontsnappen er niet aan. Ook je kat kan de niesziekte krijgen en dat is ver van leuk.

Bij katten is dat een zeer besmettelijke ziekte en het is een probleem dat doet denken aan griep, hoewel het om een aandoening van de bovenste luchtwegen gaat.

De ernst van de ziekte wordt mee bepaald door de verschijnselen. Hoe ouder een kat wordt, hoe gevoeliger ze wordt en hoe moeilijker het kan zijn om weer gezond te worden: van eenvoudig niezen met waterige neus- en ooguitvloeiing, tot zeer ernstig (sloom, koorts, slechte eetlust, niezen, hoesten, speekselvloed, etterige neus- en/ of ooguitvloeiing en zweertjes in de mondholte). Soms zijn er ook zenuwverschijnselen, een hoornvliesontsteking, een spontane abortus of een longontsteking. Oorzaak zijn verschillende virussen en daarbij kunnen bacteriën ook een rol spelen. Dat kunnen herpesvirussen en calicivirussen zijn.

De kat raakt besmet door contact met andere katten, maar ook via contact met besmette materialen, want niesziekte komt voor op plaatsen waar katten intensief met elkaar in contact komen, zoals in “kattenhotels” en op tentoonstellingen.

Is de kat éénmaal besmet geweest met één van de virussen die niesziekte veroorzaken, dan blijft de kat vaak levenslang drager van dit virus. Ze vertoont eventueel geen ziekteverschijnselen, maar kan wel andere katten besmetten. Zo kan een besmette moederpoes, zonder zelf ziekteverschijnselen te vertonen, kort na de geboorte de ziekte makkelijk overbrengen op haar kitten. Dit kan al op een leeftijd van één week tot ziekte bij de kitten leiden, ondanks de aanwezigheid van de antistoffen die ze van hun moeder hebben meegekregen.

Ook kan een kat die drager is na een periode van stress weer ziekteverschijnselen gaan vertonen

Wat te doen bij niesziekte?

- Rust in een warme, goed geventileerde ruimte.

- Zorg dat de kat voldoende vocht binnen krijgt. (Visbouillon of water met kattenmelk.)

- Geef zeer smakelijk, zacht, voedsel, dat sterk geurt.

Een inenting tegen niesziekte geeft slechts een gedeeltelijke bescherming, maar het is wel raadzaam katten, die naar een pension of tentoonstelling gaan, tegen niesziekte in te enten. Minimaal 10 dagen en maximaal 3 maanden vóór opname in een pension of vóór het bezoek aan een tentoonstelling.

En in tijden van grote besmetting kan je best de poes thuis en binnen houden. Niet altijd gemakkelijk, maar een weekje is meestal voldoende.

 

Voegen tussen tegeltjes worden weer spierwit en hagelschoon, dank zij onze tip.

 

Een badkamer moet een tempel van zuiverheid, rust en hygiëne zijn. Dat betekent dat vocht en vuil moeten geweerd worden en dat kan je enkele maar met opruimen en poetsen bereiken.

Voor de tegels op muren en douchewand is dat meestal geen probleem, want die laten zich gemakkelijk schoon maken. Maar door het poetsen krijgen de witte voegen doorgaans snel een grauwe kleur en worden ze op den duur ook donker, zelfs zwart.

Hopelijk zet zich hier geen schimmel op af, want daar moet je meteen iets aan doen. Maar hoe krijg je die witte voegen weer wit?

Voegen tussen tegels die aanvankelijk smetteloos wit waren, zien er gauw grijs, dof en vooral gevlekt uit als je niet geregeld en snel ingrijpt.

Hoe kan je dan wel je voegen wit houden? Dat kan je doen met een harde borstel en wat azijnwater. Als je hiermee de voegen een tijdje en vooral geregeld bewerkt, dan zien ze er voortaan smetteloos wit uit, als waren ze gisteren aangebracht.

Een tweede truc is zo mogelijk nog eenvoudiger: meng gelijke delen azijn, water, natriumbicarbonaat en een paar druppels detergent zoals Dreft of iets gelijkwaardig. Goed mengen. Met een spons breng je dit goedje op de voegen aan, mag ook op de tegels. Een tijdje laten inwerken en de bewerking herhalen. Nadien even met een spons of borsteltje opwrijven en daarna afspoelen met water. Klaar! De badkamer ziet er weer als nieuw uit en de voegen tussen de tegels zijn weer sneeuwwit.

 

Ook honden kunnen het slachtoffer worden van incontinentie. Meestal is een probleem met de prostaat er oorzaak van.

 

Wie een huisdier wil aanschaffen bekijkt ook eerst best of hij of zij er goed zal kunnen voor zorgen. Dat betekent ook dat je er rekening moet mee houden dat het dier ziek kan worden. Als je de hele dag afwezig bent voor het werk is dat dus geen evidentie.

Neem nu bijvoorbeeld incontinentie: het niet kunnen ophouden van de plas. Dat kan bij mensen gebeuren als gevolg van ouderdom of ziekte, maar dat is ook zo bij de hond. Dus kan je maar best ook van tevoren beslissen wat je zal doen als dit probleem zich aandient.

Ook hier gebeurt het meestal bij honden, minder bij katten. Maar honden die de plas niet kunnen ophouden zijn doorgaans oud: twaalf jaar of ouder. Maar een enkele keer gebeurt het toch bij dieren die minder oud zijn: negen jaar, soms vijf jaar al. Dan is er iets aan de hand, want dit is niet meer normaal.

Als je ziet dat het dier regelmatig een paar druppels urine verliest, kan je maar beter een afspraak maken met de dierenarts. Meestal zijn er andere kenmerken die opvallen vooraleer het tot incontinentie komt. Een operatie aan de prostaat bijvoorbeeld kan ook bij honden tot incontinentie leiden. Maar een hypertrofie of opzwelling van de prostaat is eveneens al voldoende voor het opstarten van het probleem, omdat de gezwollen prostaatklier op de ingang van de blaas kan drukken zodat ze zich ofwel niet helemaal kan ledigen, ofwel niet heel goed meer afgesloten kan worden. Een dergelijk probleem komt meestal voor bij oudere honden.

Maar het gebeurt ook wel eens bij een jonger dier als er bijvoorbeeld een ontsteking van de prostaat is geweest. De dierenarts zal hier door middel van medicijnen ingrijpen. Heeft de behandeling geen effect, dan moet misschien besloten worden tot castratie over te gaan. Als de dierenarts helemaal zeker wil zijn, dan kan hij de gezondheid van de prostaat onderzoeken door een rectaal toucher ofwel door een radiografie. Maar ook een bloedanalyse en een onderzoek van de urine van het dier kunnen heel wat nuttige informatie opleveren. Uit het urineonderzoek kan bijvoorbeeld blijken of er al dan niet stenen aanwezig zijn of een ontsteking het probleem kan veroorzaken.

Ook neurologische afwijkingen zijn een mogelijke verklaring voor dergelijke fenomenen. Weliswaar zeldzaam, maar toch komen deze verschijnselen voor.

In de plaats van het dier te straffen of te berispen, als het incontinent wordt, terwijl het tevoren proper was, kan je maar beter meteen naar de dierenarts, want ongetwijfeld kan het beest er zelf niets aan veranderen. Ziekte is een probleem dat moet behandeld worden en niet bestraft!

 

Wratten kunnen heel vervelend zijn, vooral als ze op de handen of de voeten opduiken. Maar gelukkig is er een kruid tegen gewassen. Dankzij onze tip zijn ze na enkele weken compleet verdwenen.

 

Wratten zijn vervelend. Ze worden veroorzaakt door een virus en daar kan je je niet tegen weren. Ze zijn er plots en dan moet je er maar het beste zien van te maken. Natuurlijk bestaan er agressieve middelen die de wrat verbranden. Meestal zijn ze op basis van salicylzuur. Maar je kan het ook anders aanpakken. Zorg om te beginnen voor een goede hygiëne, want wratten raap je heel vaak op via de vloer van het zwembad, de fitnesszaal, de sauna. Daarom zijn ze ook zeer besmettelijk, net zoals schimmels.

Maar er is wel een kruid tegen gewassen. Nog plezieriger: het kruid kan je zowel toepassen tegen schimmels als tegen wratten en… je hebt het misschien in je medicijnkastje staan: tea tree olie.

Heb je het niet, haal het spoedig in de apotheek, want het is een eenvoudig natuurlijk middeltje dat je tegen veel ongemakjes kan inzetten.

Wat moet je doen?

Stip elke avond en morgen met een wattenstaafje wat tea tree op de wrat in kwestie. Als het even kan, doe het ook op de middag, met andere woorden: driemaal per dag. Het is wel een werk van langere adem en verwacht geen mirakels op één nacht. Dat kan ook niet met een virus. Maar het werkt vast en zeker en is bijzonder efficiënt. Na een aantal weken is de wrat verdwenen.

Je kan het toepassen tegen wratten op de voeten, op de handen, onder de oksels en is eigenlijk heel eenvoudig, maar wel doeltreffend. Veel succes ermee!

 

Inox toestellen en voorwerpen in de keuken kun je dankzij onze tip weer als nieuw maken: een hoogglans die wekenlang aanhoudt.

 

Heel veel voorwerpen in de keuken zijn gemaakt van inox. Dat is een relatief nieuw materiaal, maar bijzonder hygiënisch en sterk. Het gaat jarenlang mee, vooral als je het goed verzorgt. Niet zonder reden worden ook machines in de keuken van inox gemaakt. Dat is bijvoorbeeld het geval met de binnenkant van de vaatwasmachine, de wastrommel in  een wasmachine, een stoomoven enz.

Door het gebruik wordt die ook wel vettig en soms smerig. En als het te gortig is, dan laten velen het te gemakkelijk na om die weer schoon te maken. Gevolg: het vuil hoopt zich steeds meer op en het is er nog moeilijk van af te krijgen.

Toch is het mogelijk om alles wat van inox is in de keuken, inclusief de spoelbak weer perfect als nieuw te maken en het is nog goedkoop en milieuvriendelijk ook.

Je hebt niet veel nodig voor deze “renovatiewerken”.

Natriumbicarbonaat, azijn, een zacht sponsje, citroen en olijfolie en daarmee kan je de klus klaren.

Je moet om te beginnen het grofste vuil er van af halen. Dat kan je doen met keukenpapier, een spons, een vod. Resten die loszitten moeten ook verwijderd worden.

Maak nadien de spons nat en doop die in het natriumbicarbonaat oftewel sodakristallen. Wrijf hiermee de wanden of de inoxvoorwerpen in met zachte cirkelvormige bewegingen. Spuit er met een broesspuit of een andere spons azijn op. Je zal zien dat het begint te “werken”. Herhaal de bewerking met nog meer azijn.

Spoel nadien af met veel lauw water. Daarna snij je de citroen doormidden en wrijf met de aangesneden helft het inox flink in. Herhaal de bewerking met de andere citroenhelft en je zal zien dat het inox mooi begint te glanzen.

Om het werk helemaal af te maken kan je nu met wat papier van de keukenrol en een geutje olijfolie, het metaal inwrijven. Het zal glanzen als nooit tevoren, net alsof het uit de winkel komt.

Die hoogglans zal dankzij de olijfolie weken aanhouden, tot… je de behandeling weer kunt herbeginnen.

Maar in elk geval heb je op die manier een prachtige klus geklaard en is je keuken als nieuw.

 

Doordat in de meeste gezinnen leidingwater gebruikt wordt voor het toilet, zal de kalk in het water zich neerzetten op de wanden. Dankzij onze tip krijg je die er makkelijk van af.

 

Alles wat gebruikt wordt is onderhevig aan veroudering. Ook de toiletpot, zelfs al maak je die nog zo vaak schoon. Dat moet natuurlijk ook vooral uit hygiënisch oogpunt en ook wel voor jezelf. Het is prettiger als het huis er mooi en “gestreken” bij ligt. Het toilet is zowat de barometer van zuiverheid en hygiëne in het huis. Dat merk je ook wel aan jezelf als je op hotel gaat. De eerste inspectie is die van de badkamer en het toilet.

Aangezien de meeste gezinnen met leidingwater het toilet en de badkamer bedienen, is het onvermijdelijk dat zich na verloop van tijd kalk ophoopt. Niet enkel in de kranen, ook in de toiletpot en de spoelbak.

Hoe krijg je dat eruit? Niet door WC-reiniger, want dat is gebaseerd op detergenten en die doen niets aan kalk.

Haal een kruik van een vijftal liter azijn in de supermarkt. ’s Avonds voor het slapengaan en na het laatste toiletgebruik moet je het volgende doen.

Open de spoelbak met water boven het toilet en haal het deksel eraf. Draai de toevoerkraan van het water beneden aan het toilet dicht of zorg ervoor dat de vlotter omhoog blijft in de waterbak door middel van tape, of een kleerhanger die je erover hangt en waaraan je de vlotter kan vastbinden. Op die manier zal niet opnieuw water binnenkomen.

Giet nu een deel van de kruik, fles of jerrycan met azijn in de waterbak van het toilet en spoel door zodat de azijn zich op de wanden van de toiletpot kan zetten en ook aan de sifonranden. Vul de waterbak opnieuw met azijn zodat ook die helemaal kan ontkalken, want azijn zal de kalk oplossen. Laat alles een nachtje inwerken. ’s Anderendaags de azijn gewoon doorspoelen, de tape van de vlotter verwijderen en het toevoerkraantje open draaien. Ziezo, je toilet is als nieuw. Je kan nu de toiletpot op de klassieke manier reinigen.

 

Maagproblemen, een lastige spijsvertering, wat te veel gegeten en te lang getafeld? De natuur heeft vast een oplossing voor U in petto.

 

Het komt bij de besten voor: je hebt er lang naar uitgekeken, dat etentje bij vrienden, of familie en dan krijg je zo’n berg voorgeschoteld om hun gastvrijheid kracht bij te zetten dat je dat even later of ’s anderendaags moet bekopen: het eten ligt je als een blok lood op de maag die maar niet wil verteren. Of je krijgt oprispingen en onaangename smaken in de keel.

Iedereen heeft het al eens meegemaakt, maar wat kan je er aan doen?

Een patentmiddeltje uit de apotheek en je redt het wel, maar dat is absoluut niet altijd goed en zeker niet als je dat veelvuldig neemt.

Dus kan je maar beter de natuurlijke weg opgaan om er voor te zorgen dat het allemaal vlug in orde komt.

Actieve kool is een mogelijkheid, maar dat moet je niet te vaak toepassen.

Een kruidenthee van munt maakt dat de galafvoer met de factor tien verbeterd wordt en dus zullen vetten gemakkelijker verteren.

Echte munt verdient natuurlijk voorkeur. Als je die in je tuin hebt staan is dat prima en dat kan je voor allerlei gelegenheden en ook als kruid in de keuken gebruiken.

Ook kamillethee heeft een verzachtende werking op de maag.

Rauw aardappelsap dat je met wat water hebt gemengd legt een alkaliserende laag op de maag en voorkomt zure oprispingen. Het herstelt ook het maagslijmvlies.

Zoethout is eveneens verzachtend, maar mensen met te hoge bloeddruk moeten het niet voortdurend nemen.

Een lepeltje natriumbicarbonaat in een half glas water doet meteen wonderen. Het helpt de vertering meteen met sprongen vooruit. Ook venkel en papaja zijn gunstig voor de spijsvertering en de lever.

Tenslotte zijn zowel waterkers, mariadistel en bosbes ideaal voor een goede spijsvertering.

En wil je snel beterschap dan is er een goed natuurlijk middel van Fytobell: Nasturan, met CNK nummer: 2991 - 479. Je vindt het in apotheken en de betere reformwinkel. Online kan ook: www.almed.be of www.boverte.be.