Nieuw wandelnetwerk Velden en Meersen in het Brugse Ommeland

Het provinciebedrijf Westtoer presenteert het elfde wandelnetwerk in de provincie West-Vlaanderen: V...

De Kust verwelkomt Beaufort2018

Kunst en ontspanning aan zee De Provincie West-Vlaanderen en Westtoer hebben de zesde editie van Be...

VTM koken-gezicht An Steyvers laat je van Peer proeven

Proef Peer op 78 verschillende manieren ‘Proef van Peer’, met die slogan prijst An Stey...

Westtoer presenteert wandelmogelijkheden voor hondenliefhebbers aan de Kust

Met de hond aan zee Het provinciebedrijf Westtoer heeft voor de Kust de wandelmogelijkheden voor ho...

Een schroef in hout draaien lukt meestal wel, maar soms gaat het hout splijten. Dat komt omdat je niet de juiste schroef hebt gebruikt.

 

Alles is tegenwoordig peperduur geworden. Sinds de invoering van Euro is het hek van de dam. Velen ontkennen dat, maar je moet maar eens vergelijken. Ook karweien of klussen die in het huis moeten worden uitgevoerd, kosten stukken van mensen, op voorwaarde dat je dan nog een vakman te pakken krijgt.

Waarom zou je het niet zelf doen? Want de slogan zegt trouwens: wat je zelf doet, doe je meestal beter. Dat klopt, op voorwaarde dat je het juiste materiaal gebruikt en uiteraard de nodige kennis hebt. Die twee voorwaarden zijn trouwens aan elkaar gelinkt.

Een eenvoudige klus is bijvoorbeeld een schroef in hout schroeven. Dat lukt meestal wel, vooral ook omdat er tegenwoordig handige elektrische schroevendraaiers zijn. Je hoeft dus niet meer te sukkelen en je hand kapot te draaien aan een gewone schroevendraaier.

Maar wat merk je? Ondanks het feit dat je de schroef er juist hebt ingezet, begint het hout te splijten. Dat komt omdat je ofwel te dicht bij de rand hebt geschroefd, ofwel omdat je de verkeerde soort schroef hebt gekozen.

Waar moet je nu op letten?

Als je schroeven in hout wil schroeven, dan gebeurt het inderdaad vaak dat het hout gaat splijten. Er kunnen twee oorzaken zijn: ofwel is de schroef te groot, ofwel gebruik je niet de juiste schroef. Tegenwoordig bestaan schroeven die evenwijdig zijn en niet conisch.

Evenwijdige schroeven dienen eigenlijk voor spaanderplaat. Als je die gebruikt in volle planken, dan gaat het hout splijten. Je kan dat voorkomen door eerst een fijner gaatje te boren dan de schroef dik is. Op die manier voorkomen je dat het hout gaat splijten als je er de schroef indraait. Als je in de doe-het-zelf-zaak schroeven koopt, moet je eerste uitleg vragen over welke schroef voor je karwei het best geschikt is. Want zo zijn er verschillende metalen die niet voor alle klussen van toepassing zijn. In een vochtige omgeving heb je bijvoorbeeld andere schroeven nodig en in gipskarton moet je andere schroeven gebruiken. Het is dus niet zo vanzelfsprekend, maar in de handel heeft men daar een gepaste oplossing voor.

 

Munt is een veelzijdig kruid. Het is lekker in de keuken, maar ook gezond bij natuurgeneeskundige toepassingen.

 

Kruiden maken in veel schotels het verschil. Munt is daar een goed voorbeeld van, want munt is lekker in veel spijzen en ook als thee. Maar het is ook gezond!

Munt is namelijk een veelzijdig en lekker kruid met buitengewone eigenschappen. Zowel in een open geurschaal, als thee, voor de gezondheid en de spijsvertering, als verfrissende lekkernij, als keukenkruid, overal heb je pepermunt nodig en wordt het gewaardeerd. Je kan het zowel vers als gedroogd gebruiken, dus het hele jaar door. Het wordt overal ter wereld gevonden en ook bij ons als cultuurplant gekweekt, maar je vindt het ook nog in het wild, langs bosranden en op vochtige plaatsen.

De gekweekte pepermunt is het sterkst aromatisch. Die is te herkennen aan de geur: als men een blad tussen de vingers wrijft. Smaak, want teveel smaakt bitter. De medische eigenschappen en heilzame werking.

Munt vermenigvuldigt zich door wortelstokscheuring of zaad. Munt bevat menthol (etherische olie) terpeenalcohol, ook kamfer en tymol, cineol, limarene, looi- en bitterstof.

Munt is verfrissend, opwekkend maar kalmeert ook de zenuwen; krampopheffend (nerveuze maag), bevordert de vertering, antiseptisch, pijnstillend (migraine, tandpijn), maagversterkend, galafscheidend, verheldert het hoofd, antispasmodisch bij slijmvliesontsteking, windverdrijvend, slijmoplossend, reinigt, stilt kramp, vermindert opgezette buik, goed tegen koliek en diarree.

Munt heeft vele toepassingen is zeer gezond, maar mag omwille van zijn kracht niet gebruikt worden voor kinderen onder de twee jaar, ook de zalf niet!

Verse munt langs een  muur, houdt muizen weg. Pepermuntthee is een smakelijk vervangmiddel voor gewone thee. Past bij zoete gerechten zonder andere smaak. Bijzonder geschikt om te koken met knol, spruit. 

De verse bladeren kunnen in salades (zoals dragon) bij zoete gerechten. Gehakte muntblaadjes zijn lekker in linzensoep, bij rosbief, lamsvlees en paling. Munt wordt ook verwerkt in kauwgom, tandpasta, snoep, suikers, eau de cologne.

Ook in de natuurgeneeskunde maakt men er gebruik van.

Om een frisse adem te krijgen: Een kop muntthee + 1/2 water + 1/2 azijn, is uitstekend tegen slechte adem.

Een blad kauwen, 8 tot 10 per dag.

Bij bronchitis: Inhaleren van 40 à 50 g blad per liter kokend water. Uiteraard moet in ernstige gevallen altijd een arts worden geraadpleegd.

 

Van in de jeugdjaren wordt de basis gelegd voor moeilijkheden met de rug in latere jaren: als je een zware boekentas steeds aan dezelfde kant van het lichaam draagt is er risico op scoliose.

 

Ondanks de digitalisering van de maatschappij worden de boekentassen van de jongeren steeds zwaarder: steeds meer papier, steeds meer boeken, steeds meer accessoires. Het gevolg is dat de jeugd krom loopt onder het gewicht. Verstandige ouders kiezen daarom voor een elegante en modieuze oplossing: een rugboekentas.

Te zware boekentassen en vooral ook houdingsfouten in de klas en thuis aan de studietafel zijn er verantwoordelijk voor dat de helft van onze schooljeugd last heeft van een slechte rug, scheefgroei, scoliose.

Tijdens de jeugdjaren zullen ze daar weinig last van ondervinden, maar naarmate het kind opgroeit tot volwassene en later in de volwassen leeftijd zelf kan dat voor grote problemen zorgen. Ischias of chronische rugpijn kunnen op volwassen leeftijd het gevolg zijn.

Daarom kan men de jeugd beter met een rugboekentas naar school sturen en er vooral ook op letten dat de vracht boeken beperkt wordt tot wat men die dag echt nodig heeft. Een bezoek aan een chiropractor of een goede kinesitherapeut is geen overbodige luxe om de jongere te leren omgaan met zware gewichten en vooral ook een juiste houding aan te leren aan het bureau en de tafel op school.

In Duitsland is het al lang een gewoonte dat schooljeugd gebruik maakt van een rugboekentas in de plaats van dat ze de zware last torsen aan één kant van het lichaam. Ook in rugboekentassen zijn er mooie kleuren en ontwerpen. Bovendien wordt door de rugboekentas de rug in een fysiologisch correcte houding gedwongen.

 

Stress op het werk maakt velen ziek en die stress lijkt nog toe te nemen.

 

Stress loopt op straat, in het gezin, in de school, op het werk. Stress is overal. Je kan stress haast niet vermijden en toch is het een vijand van je gezondheid en zelfs een stukje van je levensgeluk.

Ondanks het feit dat iedereen weet dat stress een stille killer is, worden we er van langsom meer mee geconfronteerd. Slechts 0,5 percent van de werknemers verdient meer en moet minder werken, de rest verdient minder en moet er meer voor werken, terwijl de vervreemding toeneemt. Vroeger reed men met gemiddeld vier mensen samen naar kantoor, ofwel ontmoette men elkaar in het station en op de trein. Tegenwoordig rijdt men meestal alleen naar het werk, hoogstens met twee. Men heeft geen vriendschappelijk gesprek meer voor en na het werk, men vervreemdt van elkaar wat spanningen op het werk doet toenemen.

Die vervreemding neemt ook thuis bezit van ons, want in de plaats van samen de huistaken te verdelen of gezamenlijk af te werken, gaat de ene helft zich voor tv zetten en de andere helft gaat naar de computer om te internetten. In de plaats van het werk te verlichten, heeft de computer velen tot een slaaf gemaakt. Er komt meer werk bij en ook de ontspanning wordt gedomineerd door de computer.

Hartinfarcten, hersentrombose, maagzweren en zelfs kanker, de typische stressziekten nemen dan ook toe. Bovenop de werkdruk die alsmaar toeneemt komt er nog bij dat twee derde van de werknemers bang is zijn job te verliezen, een niet te onderschatten belasting voor lichaam en geest. Slaapstoringen, depressies en concentratieproblemen zijn daar het gevolg van. Weinigen durven nog voor hun mening uitkomen op het werk omdat ze bang zijn hun job te verliezen of een mindere positie te krijgen. Gevolg: men begint elkaar te wantrouwen, te roddelen, te ondergraven, en er ontstaat nog meer stress. Hoe deze duivelskring doorbreken, dat is de vraag.

In elk geval mag de stress van het werk niet je hele leven gaan beheersen, anders wordt dat levensbedreigend en moet je er snel iets aan doen. Ontspanning op regelmatige basis is zeker het eerste antwoord. Je moet ook leren prioriteiten te stellen. En je moet ook leren neen te durven zeggen.

En gelukkig is er een goed natuurlijk middel om de stress te bekampen: Stressbalans van Fytobell. Je vindt het in apotheken met als CNK-bestelnummer 2730-232. Of je vindt het online via www.boverte.com of via www.almed.be

 

Vooral honden kunnen overgevoelig zijn voor pollen en dus allergische reacties vertonen, maar af en toe kunnen katten ook allergisch zijn.

 

Door het mooie weer deze zomer, gebrek aan regen en weinig wind, zijn veel mensen erg allergisch gaan reageren. Voor hen was het geen pretje, behalve als ze aan zee zaten, waar het dikwijls noordenwind was en dus geen pollen in de lucht konden meevoeren. Of hoog in de bergen boven de boomgrens. Maar ook in huis of in de eigen tuin was het geen pretje voor hen, omdat ze vaak geconfronteerd werden met allergenen.

De mensen waren niet alleen, ook huisdieren kunnen er door getroffen zijn en dat was dit jaar zeker het geval. Je mag niet uit het oog verliezen dat ook je hond of je kat allergisch kan zijn. Wat moet je dan doen?

Dieren zijn ook maar mensen. Niet dat we daarmee het standpunt van een dierenrechtenorganisatie willen verkondigen, maar wel dat het gezondheidssysteem van zoogdieren, niet veel verschilt van dat van mensen. Huisdieren kunnen ook ziek worden en zijn voor heel wat problemen die ook de mens kunnen treiteren, gevoelig, ook allergie. Je hoort er minder over, je leest er amper over, maar toch kunnen je hond en je kat allergisch reageren op pollen in de lucht.

Sommige honden reageren inderdaad hypergevoelig op sommige pollen van grassoorten. Katten iets minder, maar honden zeer zeker, vooral als ze vaak losgelaten worden in de vrije natuur. De reacties verschillen wel van die van de mens. Een hond en een kat zullen zelden beginnen niezen, maar krijgen wel te maken met erge jeuk. Ze beginnen dan wild te krabben over het hele lijf. De hond begint dan ook overal te bijten: in de poten, op de flanken, soms in de lucht. Een kat zal zich vooral krabben en blijven likken. De oorzaak ligt niet bij ongedierte, de hond of kat heeft geen last van vlooien of luizen, maar wel van de pollen in de lucht. Als deze moeilijke periode te lang duurt, kan je maar beter met je troeteldier naar de dierenarts gaan.

Hij kan door een bloedanalyse en een gevoeligheidstest nagaan voor welke pollen er specifiek precies een probleem bestaat. Van zodra het „seizoen” voorbij is, kan de arts dan beginnen met een desensibiliseringskuur.

Als het dier nu al te veel ellende meemaakt, kan de dierenarts een antihistaminicum voorschrijven, zodat het beest er minder last van heeft. Allergie is precies een reactie van het lichaam dat te veel histamine afscheidt omdat een bepaalde stof als onvriendelijk voor het dier wordt beschouwd. Een antihistaminicum blokkeert die overdreven reactie, maar geneest niet. Dat is trouwens een werk van langere adem.

Maar toch kan je maar beter alert zijn en gepast reageren als je hond of kat vreemde gedragingen begint te vertonen.

 

Voortaan zal je veel langer plezier beleven aan je snijbloemen.

 

Wie krijgt er niet graag een boeketje bloemen? Iedereen toch! Bloemen hebben iets vrolijks, iets plezierigs, iets van de eeuwige lente, iets beloftevol, iets van “ik hou van jou”. Want bloemen houden van mensen, maar mensen ook van bloemen, hoewel ze die vaak mishandelen.

We willen natuurlijk de bloemen die we krijgen graag zo lang mogelijk bewaren, maar dat vergt wel enig inzicht en vooral een consequente aanpak.

Tegenwoordig zijn er bloemen in elk seizoen. Desnoods worden ze dezelfde dag met het vliegtuig overgevlogen uit het zuiden, waar de zon meer haar best doet dan bij ons. Hoewel we deze zomer zeker niet te klagen hebben.

Daarom geven we jullie nu een paar tips om je bloemen langer te bewaren.

Je mag bijvoorbeeld nooit de verpakking meteen verwijderen. Laat de bloemen in de verpakking in een vaas staan en laat ze zich eerst vol water zuigen en verwijder pas dan de verpakking. Het is wel erg belangrijk dat de vaas kraaknet is. Die moet heel goed zijn gereinigd en mag geen kiemen meer bevatten. Daarom moet je de vaas schoonmaken met javelwater of een detergent en nadien bijzonder goed uitspoelen.

Snijd het onderste van de stelen schuin af met een heel scherp mes en zorg er voor dat de bladeren niet in het water hangen. Voeg nadien ook bloemenvoedsel toe aan het water. Zet bloemen zelf nooit in de volle zon, dan verwelken ze snel. Vernieuw het water niet, maar voeg er altijd vers water bij naarmate dit wordt verbruikt door de bloemen. Voeg aan dit water ook snijbloemenvoedsel toe. Op die manier zal je nog veel langer plezier beleven aan je bloemen. Ook een goede tip: voeg een aspirientje toe aan het water of een beetje suiker. Dan blijven de bloemen langer vers.

 

Urinezuur en jicht zijn erg vervelend. Vaak zit er een erfelijke factor achter, maar je kan toch veel doen om het probleem te beheersen.

 

Vroeger zei men dat jicht en overtollig urinezuur het gevolg was van een rijkelijke levensstijl: veel vlees, wijn, bier, zoetigheden dragen er namelijk toe bij. Maar tegenwoordig weet men dat het vooral ook een erfelijke aangelegenheid is.

Natuurlijk moet je letten op wat je eet en drinkt. En het is juist dat bepaalde voedingsmiddelen meer purine bevat en dus aanleiding geven tot vorming van urinezuur dat achterblijft in het bloed en vooral de gewrichten kan aantasten. De typische rode en gezwollen grote teen is daar een voorbeeld van.

Wat kan je dan wel doen, ondanks de erfelijke voorbeschiktheid? Om te beginnen moet je van dieet veranderen. Vermijd geraffineerde producten, drink geen alcohol en ook geen wijn, vermijd suiker, zoek de warmte op, drink veel water, vermijd veel vlees en veel vis en ook zuivelproducten. Suiker is vergif voor deze mensen.

Wat je wel kan doen: het lichaam alkaliseren en dat doe je door voeding te gebruiken die een basen-overschot geeft: fruit (vooral bessen), citroenen (ondanks hun zure smaak), groenten (behalve asperges en champignons). Zoek de volkorenvariant voor witte meelspijzen. Volle rijst in de plaats van witte gepolijste rijst, volkorenbrood in de plaats van wit brood, volkorenpasta’s in de plaats van witte spaghetti.

En wat ook helpt: ’s morgens op de nuchtere maag het sap van een uitgeperste citroen in een glas water mengen en opdrinken. Je kan er ook vitamine C aan toevoegen. Ook appelazijn is een wonder product: drink per dag drie glazen water waaraan je telkens een soeplepel appelazijn hebt toegevoegd.

En natriumbicarbonaat oftewel bakpoeder alkaliseert zeer fel het lichaam. Kan ook ingezet worden als nierstenen dreigen. Met bakpoeder moet je wel uitkijken in geval van hoge bloeddruk, maar anders is het een schitterend product. Op die manier zal je van de vervelende kwaal verlost geraken. Maar denk vooral aan de appelazijn en voldoende vruchten en bessen.

 

Honden hebben niet hetzelfde metabolisme als de mens. Vandaar dat sommige soorten voedsel vergif zijn voor de hond, maar een lekkernij voor de mens.

 

Iedereen weet dat suiker slecht is voor de hond. Ook voor mensen trouwens, want het veroorzaakt hart- en vaatziekten en is slecht voor de ogen.

En de meeste mensen weten ook wel dat chocolade niet goed is voor de hond. Misschien is hij er wel verslingerd op omdat de meeste soorten suiker bevatten, maar de cafeïne en theobromine in chocolade is giftig. Evenveel gram chocolade als kilo’s van het lichaamsgewicht van de hond is dodelijk voor het dier. Die kunnen namelijk geen theobromine en cafeïne verwerken. De mens wel. Twintig gram chocolade voor een hond van 20 kg is dus levensgevaarlijk.

Als er kunstmatige zoetstoffen inzitten is dat even gevaarlijk. Geef dus geen product met xylitol aan je hond.

Wat je ook best niet doet, is melk geven aan je hond. Het beest heeft last met de vertering ervan en kan ernstige diarree krijgen met uitdroging en dood als gevolg.

Als je hond dorst heeft, geef je hem best water en dat is alles. Geef ook geen tafelrestjes aan je hond, want rijstpap, gebakjes, ijsjes kunnen wel lekker zijn voor de mens en ook gewaardeerd worden door je hond, maar ze zijn wel gevaarlijk. Het beest kan eraan kapot gaan.

Geef dus alleen maar gepast voedsel aan je hond en dat vind je in de gespecialiseerde handel beslist.

En als je je hond wil belonen, geef die alleen maar hondensnoepjes, daar zitten enkel veilige ingrediënten in, anders kan je je lievelingsdier wel eens naar de “hondenhemel” sturen.

 

Je huis lijkt wel gerenoveerd als je ruiten kraakschoon zijn. We verklappen jullie het geheim!

 

Je keert terug uit vakantie en je huis lijkt wel een ruïne. En toch is er binnen in je woning niets veranderd, geen stoel verzet, geen boek verlegd. Hoe komt dat? Heel eenvoudig: je ruiten zijn niet om aan te zien. Stof en de regen van de laatste dagen hebben flink hun sporen nagelaten en daardoor lijkt je huis onverzorgd.

Niets is dus gemakkelijker om weer in een aantrekkelijk, verzorgd en schoon huis te wonen: poets de ruiten!

Dat is voor sommigen een hele karwei, maar eigenlijk is het dat niet. Je moet gewoon weten wat je moet doen en over het nodige gereedschap beschikken.

Wat heb je nodig? Zuiver water, liefst uit de regenput, omdat dit geen kalk bevat. Anders kan je het kraantjeswater eerst koken, dan slaat de kalk neer en heb je weer kalkarm water. Je hebt ook nodig: een ruitentrekker, zoals de vaklui er eentje hebben. Die is in elke supermarkt te koop. Best van al regelmatig de rubberen strip vervangen, dan krijg je streeploze ruiten. En een zwabber. Tegenwoordig is dat erg handig, want het heeft dezelfde vorm als de ruitentrekker, maar bevat talloze vezels waarmee je de ruiten kan inzepen.

Moet dat met zeep? Eigenlijk niet. Gewoon warm of lauw kalkvrij water waaraan je een paar soeplepels azijn plus een klein scheutje detergent zoals van de afwas hebt gedaan. Nu maar insmeren en met de ruitentrekker van links naar rechts in zigzag het water wegvegen van de ruiten. Je kan ook van boven naar beneden trekken, maar dan riskeer je opzij een streep water over te laten en dat is niet de bedoeling.

En wil je het helemaal schoon en streeploos hebben? Als het nodig is, kan je de ruiten nog eens nawrijven met een prop krantenpapier. Gegarandeerd succes. En… je huis ziet er weer als bij toverslag proper, schoon en gloednieuw uit.

 

Over bomen en planten dicht bij de scheiding van tuinen ontstaan veel burenruzies. Maar wat mag en mag niet?

 

Groen is in. Zelfs sommige steden doen er alles aan om meer groen en bomen in de stad te krijgen. Een groen geveltje met klimop is daarom erg leuk en ook gezond, want het helpt de lucht te zuiveren. Plant dus maar groen. Maar… in sommige verkavelingen ligt dat wat moeilijker, vooral als je buren hebt die niet zo gesteld zijn op groen. Sommigen vinden bladeren maar hinderlijk. Maar wat zegt de wet?

Je wil dus graag veel bomen planten maar wat als de buren dat niet zo zien zitten? Sommigen zijn bang van de bladeren in de herfst. Soms dreigen er mee stappen te ondernemen als een buur bomen gaat planten. Kunnen ze zomaar verbieden en hoe ver moet je van de scheidingslijn blijven?

Er zijn in elke regio vaste en erkende gebruiken met betrekking tot de plantafstand van bomen tegenover de scheidingslijn. Op de griffie van de rechtbank van jouw regio vind je hieromtrent alle informatie. Deze gebruiken kunnen inderdaad van streek tot streek verschillen en dus is het wel van belang inlichtingen in te winnen.

Als er geen vaste gebruiken bestaan, dan moet je terugvallen op de wettelijke afstanden. Die worden beschreven in het veldwetboek. De minimale afstand bedraagt 2 meter voor hoogstammige bomen en een halve meter voor andere bomen en levende hagen. Elke andere afsluiting mag tegen de grens worden aangebracht. Ook fruitbomen die als leibomen worden opgesnoeid mogen op de scheidingslijn tegen de muur worden geplant en aangebracht. Hiervoor moet de scheidingsmuur wel gemeenschappelijke eigendom zijn, anders mag alleen de eigenaar de muur als steun gebruiken. Je moet natuurlijk ook uitgaan van de kennis van hoogstammige bomen, aangezien de wet niet bepaalt wat als een hoog- of laagstammige boom moet worden beschouwd. Dat betekent dat in geval van conflict enkel de rechter daarover kan oordelen. Volgens ervaringen worden els, lijsterbes, notelaar en pijnbomen gewoonlijk als hoogstammige soorten beschouwd.

Je doet er goed aan de plantafstand echt te respecteren, want anders heeft de buur het recht verwijdering van de te dicht geplante bomen of struiken te eisen. Stel dat je nieuwe buren krijgt die zich opwinden over een reeds bestaande toestand, die afwijkt van de wettelijke bepalingen, dan kan hij het rooien van bomen niet meer eisen als de toestand reeds meer dan 30 jaar bestaat. Als de termijn van dertig jaar bestaat wordt de bestaande toestand als een erfdienstbaarheid beschouwd. Dat kan ook gezegd worden van een toestand die ontstaat door een splitsing van een eigendom. De bestemming „van de huisvader” zal hier van doorslaggevende aard zijn. Dat wil zeggen dat aan het vroegere karakter niet gemakkelijk zal worden getornd. Een perceel dat oorspronkelijk één geheel was en plots in twee stukken wordt verdeeld kan hoogstammige bomen daardoor in de buurt van de scheidingslijn brengen. De rechter zal hier gewoonlijk niets aan veranderen.